İngiltere’deki Müslüman gençlerin oluşturduğu Ramazan Vakfı, oyunu kınadı. Vakıf, yaptığı yazılı açıklamada, “Oyun, Ortadoğu’daki Müslümanların öldürülmesini övüyor. Müslümanlara karşı şiddeti körüklediği ve masum Müslümanları öldürmeyi meşru kılmaya çalıştığı için internet sağlayıcısının adım atarak bu hizmeti sayfalarından kaldırmasını istiyoruz. Hükümete mektup yazarak araştırma yapmasını ve sitenin kapatılması için adım atmasını istedik. Bu oyun bir hiciv değil Müslümanları şeytanlaştırma amacı güden bir oyun.” ifadeleri kullanıldı.

Ramazan Vakfı’nın başkanı Muhammed Safik, “Eğer tam tersi bir durum olsaydı ve oyunda İsrailliler ve Amerikalılar öldürülseydi, büyük gürültü kopardı.” diye konuştu. Oyun ilk olarak ocak ayında yayınlandı. Ancak son zamanlarda popülerlik kazandı.

HABERİ YORUMSUZ DİREK VERİYORUM YORUMU SİZ YAPIN!!!!!!

SAYGILARIMLA

MEHMET FAZLI AKGÜN

Yrd. Doç. Dr. SEFA SEKİN: Türkiye’de sanayileşmeye bağlı olarak öncelikle bir kentleşme olgusu başladı. Türkiye’nin kentleşme olgusu sanayileşmenin önünde. Tüm dünyada sanayileşmeye paralel bir kentleşme görünürken bizde sanayileşmeden daha hızlı bir kentleşme var. Yolların açılmasının da bunda önemli bir rolü olmuştur. Bugün çok hızlı bir göç yaşanıyor. Nereden? Anadolu’dan. Özellikle İstanbul başta olmak üzere Ankara İzmir gibi kentlerimize… Kuzey Doğu Anadolu, Kars, Erzurum, Ağrı, Doğu Karadeniz kentleri; Giresun’u Rize’si Trabzon’u, bunlarda çok göç veren kentlerimiz arsında. TUİK’in verilerine gelince, azaldı ifadesi acaba oransal olarak bir azalma mı, sayılsal olarak mı onu bilemiyorum. Göç ile büyük ölçüde dinamik nüfusunu büyük kentlere göndermiş bir kentin geride kalan nüfusu tekrar artıp büyük kentlere gönderecektir. Buda ne kadar bir artış bununda ne kadarı göç bunu detaylı olarak bilmiyorum. Eğer veriler doğruysa bu olumlu bir şey. Çünkü hızlı göç esas sorunu kentlerde daha çok çıkarıyor. Burada bu göçün nedenlerinden esas önemlisi, bu insanlar neden doğduğu yerde durmayıp göç ediyor çünkü doymuyor. Ana neden bu. Başka faktörlerde sayabiliriz, evet kan davaları deriz sosyal yaşamın cazibesi deriz ama ana unsur insanlar doymuyor.

ABDULLAH ANBAR: Bu soruna büyük şehir hayalini de ekleyebilir miyiz?
Yrd. Doç. Dr. SEFA SEKİN: Temelde açlık, işsizlik, yani insanlar karınlarını doyurmak çabası içindeler. Dolayısıyla doymayan bir kentin nüfusu göç ediyorsa bunun sebeplerine bakmamız lazım. Bir, insanlarımız mesleksiz, bulursa iş, yapıyor bulamazsa oturuyor. Rutin bir işi yok, düzenli bir işi yok. Bilim devleti dediğimiz devletlerde, toplumun büyük çoğunluğu eğitilirken bir meslek sahibi yapılıyor. Bu meslek sahibi insanlar mesleğini icra ettiği için rutin bir işi var geliri var. Bizde böyle değil. Var olan tarım hayvancılık gibi vs. şeylerde belli. Bir ailenin diyelim 3-4 dönüm çayı varsa o aileye yetiyor ama ordan doğan çocuklara yetmiyor. Eğer bir de meslek sahibi değillerse ister istemez onlar da karnını doyuracak yer arıyor. Burada ki ana sorun belli, yeni nesli meslek sahibi yapamamak ve bunların kendi doğduğu yerde iş-güç sahibi olarak bir şey üretimine yöneltememek. Sorunumuz bu, çözümü de belli. Gençliği meslek sahibi yapmak ve kendi doğduğu yerde göçü düşündürmeden onlara bir gelir temin etmemiz gerekiyor. Buna göre eğitim sistemimizi düzenlememiz ve buna göre de alt yapı sistemi oluşturmamız gerekiyor. Tabi oranın imkânlarını da devreye koyarak bu yapılmalı. Mesela bugün Rize çevresinin yeraltı kaynakları var. Bu yer altı kaynakları devreye konulabilir. Rize’nin kendine özgü tarım ürünleri var. Bu tarım ürünleri düzenlenebilir. Yenileri ilave edilebilir. Yani alternatif şeyler ortaya konulması lazım. Bakır yataklarının rezervleri var bunlar genişletilebilir. Tabi bunlarda yeterli değil sadece buna da bağlanmaya gerek yok. Rize’nin denizi ile balıkçılık ürünleriyle de kendine özgü tarım ürünleriyle de olaya bakmak gerekiyor.

ABDULLAH ANBAR: Rize’ye özellikle Mesut yılmaz döneminde bir çok yatırım yapıldı, sizce bunlar göçün azalması ve Rize’nin gelişmesi açısından faydalı olabilmiş midir?
Yrd. Doç. Dr. SEFA SEKİN: Şimdi, Mesut Yılmaz zamanında çok para aktarıldı deniyor ama o Karadeniz Sahil Yolu dışında neye çivi çakıldı ne var ortada bilmiyorum yani. Bir o var bir de benim bildiğim Batum’daki hava alanı projesi vardı. Bunun dışında bir fabrika yada başka bir şey bilmiyorum hatırlamıyorum yani var mı istihdam oluşturabilecek bir şey. Dolayısıyla bunların göçü engelleyebilecek bir yatırım yapıldığını düşünmüyorum.

ABDULLAH ANBAR: Rize-Erzurum arasında bir tünel yapılarak hem ulaşımın kolaylığı sağlanıp, hem de Rize ekonomisine katkıda bulunması şeklinde konuşmalar geçiyor halk arasında. Aynı zamanda resmi mercilere bildirildiği fakat olumsuz yanıt alındığı söylenen, Karadeniz sahilinden yurt dışına gitmesi planlanan bir tren yolu projesi vardı. Sizce bunların yapılmaması (özellikle tren yolu) neden acaba? Düşünüldüğü gibi faydalı olmayacağı mı yoksa burada da birilerinin maddi çıkarları mı incinmiştir acaba?
Yrd. Doç. Dr. SEFA SEKİN: İki aşamalı bir soru. İlki bir tünelle Erzurum’la birleşmesi. Tabi buraya iki yoldan gitmek mümkün, ya Artvin’e Ardeşen üzerinden çıkacaksın, Yusufeli’nden ineceksin. Bir yol bu ve bayağı zor bir yol. İkincisi Trabzon üzerinden Zigana’dan gideceksin. Mescid dağlarının ve Kaçkar dağlarının altına bir tünel açıp o tarafa geçmek mümkün. Bugünün imkanlarıyla da mümkün bu yapılabilir. Yapılmalıdır da. Çünkü doğuyu, yani hakikaten Erzurum’u merkez alırsan buradan bir tünele dayalı ulaşım sistemi fevkalade olur. Ama ekonomik olur mu? Esas önemli olan bu? Yani bu yatırım ne kadar bir sürede kendini (bir işletme gözüyle baktığımızda) amorte edebilir? Yada böyle mi bakmalıyız? Yoksa devlet her zaman her şeye ekonomik bakamaması lazım diye de düşünülebilir. Erzurum’la böyle bir bağlantı kesinlikle Rize’ye bir şeyler getirir. Ama ülke ekonomisinin geneli için ekonomik olur mu? Çok cazip bir şey olsaydı özel sektör devreye girerdi diye düşünüyorum demek ki çok cazip bir şey değil ekonomik açıdan. Tren yolu meselesine gelirsek, esasen bizim Gürcistan’a uzanan bir projemiz var. Bu proje acaba Rize üzerinden Batum’a, Batum üzerinden olabilir mi diye düşünülebilir. Tren yolu maalesef Türkiye’de çok fazla geliştirilmemiştir. Bugün Türkiye’nin yaklaşık 10 bin km civarında bir tren yolu var istatistiklere baktığımız zaman der ki, 4000 km den fazlası Osmanlı dönemine aittir. Ama kaç km olduğunu söylenmez net olarak. 10. yıl marşı, demir ağlarla ördük vatanı falan deriz. Ama bugün Türkiye hala ilkel bir demir yolu taşımacılığı yapıyor. Bu anlamda demir yolu taşımacılığının, ipek yolu diyelim biz adına. İpek yolu bağlantılı, Batum’dan, Tiflis’e, Hazar üzerinden Orta Asya’ya açılan böyle bir kapı, stratejik açıdan da çok önemlidir. Böyle bir demir yolunu, İstanbul’dan Avrupa’yla bağlantı içinde düşündüğümüzde fevkalade bir şey olur. Ama İran üzerinden böyle bir proje zaten var. İran üzerinden olan proje daha ön planda olacağı için, bu sadece Türkiye, Gürcistan, Türkmenistan, Hazar üzerinden ikinci bir alternatif olarak düşünülebilir. Böyle bir şeyin maliyetinin hesabı yapılmış mıdır bilemiyorum. Ne getirip ne götüreceği yani. Çünkü yan taraftaki ülke Gürcistan 5 milyonluk bir ülke netice itibariyle. Demir yolu Rize’den itibaren kurulmak istendiğinde buraların eğilim şartlarını da düşünmek lazım. Çünkü demir yolu binde bir eğilimle (belirli bir eğim değerin içinde) ancak mümkün. Dolayısıyla bu bölgede maliyeti çok yüksek olabilir. Tüneller vs…. Bu da bölgenin coğrafyası açısından, ister Erzurum olarak düşünün ister demiryolu olarak düşünün, hep maliyeti karşımıza çıkarıyor. Bu maliyet bu yatırımı buradan ne kadar sürede karşılayabilir çok ekonomik olmasa gerek ki bugüne kadar bir şey yapılmadı. Daha sonrası için belki ekonomik şartlar da değiştikçe gündeme gelebilir.

ABDULLAH ANBAR: Bir de şu var. Sahil yolu projesi 2000 yılında bitirileceği söyleniyordu. Ancak hala daha bitirilmeyen bölümleri var?
Yrd. Doç. Dr. SEFA SEKİN: Bir yerden başlanmalı diyorsunuz ama başlanması içinde, devlet içinde adı konulup kalkınma planı içinde programa alınması bütçeye karşılık paranın da verilmesi lazım ki olsun. Öbür türlü şantiye olarak kalır ki nitekim Türkiye’de böyle artık çok şeylerimiz var. Oda bir artık yatırım olarak kalır ve bir manası olmaz yani.

YÖNETİCİNİN ÖZELLİKLERİ

LİDERİN ÖZELLİKLERİ

Durumu idare eder. Üstleri üzmekten çok korkar

Durmadan yenilik yapar. Proje üretir. Üstlerinin kendisini beğenip beğenmemesiyle hiç ilgilenmez.

Sistemler ve kurallar üzerinde çalışır. Emreder. Emri yerine gelmezse yetkisini son noktasına kadar kullanır.

İnsan üzerinde çalışır ve emrindekileri mutlu etmenin bir yolunu mutlaka bulur. Başarının tamamını emrindekilere başarısızlığı kendisine taksim eder. Ve kendisi de mutlu olur.

Kontrol ve denetimi hiç ihmal etmez. Yakaladığı eksikliği anında hukuksal ve sosyolojik cezalarla düzeltmeye kalkar.

Güven ilham eder. Hissettirmeden denetler. Çaktırmadan uyarır. Kitabında ceza yazmaz.

“Kâr-zarar” veya “istatistik” odaklıdır. Patronu mutlu etmek için ya kârını şişirir ya da istatistiklere yalan konuşturarak reklâmını yapar. Ödül ve cezayı çok sever.

Gözü daima ufukları tarar. Emrindekilerin ve etkilenenlerin mutluluğundan başkası onu hiç ilgilendirmez. Ödül ve cezayla hiç ilgilenmez.

Statükoyu ve bürokrasiyi tüm ayrıntılarıyla uygular. Durmadan kayıt tutar.

Statükoya ve bürokrasiye meydan okur. Bu haliyle işine ne kadar devam edebileceğinin hesabını hiç yapmaz

Klasik “iyi bir askerdir”

Başına buyruk kişidir.

Her şeyi en iyi yaptığını ve en iyisini kendisinin bildiğini zannedecek kadar saftır. Bunun için danışmayı hiç sevmez. Danışsa da itibar etmez

“akıl akıldan üstündür” felsefesinden hareket eder ve danışmayı hiç ihmal etmez. Tüm kararlarını ortaklaşa alır.

İŞLERİ DOĞRU YAPAR

DOĞRU İŞLERİ YAPAR

Ne insanlar geçti gözünüzün önünden değil mi?

Proje nerde uygulanacak?

Proje Kalkandere İmam Hatip Lisesi binasında gerçekleştirilecek. Çünkü; bu okulun son katı orta öğretim öğrenci pansiyonudur ve 24 saat kaloriferi yanmaktadır. Alt katları ise derslik ve idare odalarından müteşekkildir. Projeksiyon araçlı büyük bir konferans salonu vardır. Bilgisayar laboratuarı vardır. Fen ve teknolojik deneylerin yapılacağı mekân da oluşturulabilir. Ayrıca şehrin dışındadır ve geniş bir bahçesi vardır.
Öğretmenleri nereden bulunacak nasıl çalışacaklar?

İlçemizdeki öğretmen kadrosu içinden yeterli sayıda ve nitelikte bu proje için öğretmenimiz vardır. İstenmesi ve gönüllü öğretmen çıkması halinde 5 komşu ilçe ve Rize merkezden de destek alınabilir. Bu öğretmenler (buradan anlatılması yanlış anlaşılabilecek metodlarla) eğitim sevdalısı insanlar olarak istihdam edilecek. Bir öğretmenin devam edip etmemesine proje sorumluları, öğrenciler ve diğer öğretmenler karar verecek. Öğretmen kendi görev alanıyla ilgili bakanlığının müfredatını didik didik öğrencilerine özümsettirecek. Dipnotlara ve kitaplarda anlatılmayan tüm ayrıntılarına kadar her şeyi zaman ve mekân gözetmeksizin öğrencilerine takdim edecek. Öğretmen ve öğrenci arası telefon ve bilgisayar bağı daima kurulu olacak. Bu haberleşmelerde öğrenci ve öğretmene maddi yük getirilemeyecek. Öğretmenler bu fedakârlığı yapmaya karar verecek ve karşılığında herhangi bir beklenti içine girmeyecek kadar kendini unutacak, zamanını burada harcarken aşk ve heyecan duyacak bir topluluk olacaktır. Diğer ifade ile öğretmenlerin bu durumu ilgililerce tetiklenecek ve motivasyon bozucu dış etkenlerden korunacak.

Köylerden gelecek öğrencilerin ulaşım ve yemek sorunları nasıl çözülecek?

Proje koordinatörlerince ilgili hatlara araç temin edilecek ve yemek ihtiyaçlarının okul yemekhanesinde karşılanması temin edilecek. Bunun için yemeği pişirecek ve temizliğini yapacak kişi memnun edilecek. Yemek için malzeme ve masraf okula yük edilmeyecek. (ulaşım bazı köylerde senede 3-5 gün kar nedeniyle aksayabilir. Bu mühim bir kayıp değildir.)

Masrafları kim karşılayacak?
Çalışmalara her öğretmen için Halk Eğitim Merkezi tarafından haftada 56 YTL ödenebilir yasal dayanak vardır. Ayrıca resmi ve gayri resmi kanallarla maddi yönden proje desteklenebilir. Bu durumu iyice kavramış Kalkandere’de yaşamayan ekonomik durumu iyi olan Kalkandereliler ve eğitim gönüllüleri ayrıca destek vereceklerdir. Zaten Kalkandere vakfı ve derneği Kalkandere festivali veya sair etkinliklere yılda 50-60 bin YTL harcadıkları malumdur. Bu bilgiler ışığında değerlendirme yaparsak projenin ekonomik sıkıntı yaşamayacağı açıktır.

Proje çalışırsa Kalkandere’nin kazancı ne olacaktır?

1. Eğitim- Öğretim zaten haftada 5 gün okullarda devam edeceğinden bu çocuklar Türkiye’deki her öğrencinin yararlandığından zaten yararlanacak. Bu çalışma ile seçilmiş yıldızların hafta sonları ve akşamları da planlanarak birer bilim adamı adayı olacaklardır. Öğrenmesi gerekenleri fazlasıyla öğreneceklerdir. Seçilmiş oldukları için her öğretmen dersinin bütün ayrıntılarını herhangi bir engele takılmadan öğretebileceklerdir.
2. Bu öğrenciler, rehber öğretmen ve proje sorumlularınca daima kontrol edilerek bir arkadaş gibi yaşayacak ve onlara sürekli büyük insan olacaklarının ve Türkiye’yi yöneteceklerinin, seçkin olduklarının bilinç aşılamasını yapacak ve buna çocukları da inandıracaktır. Motivasyon ve hedefe kilitlenme çocukların çalışma azmini tetikleyecek ve başarı kendiliğinden akıp gelecektir.

Sonuç olarak;

Kalkandere’den her yıl en az 30 dahi çocuk yetişecek ve ilkleri Kalkandere’ye yaşatacak. Her girdikleri sınavda ilk sıralar bunların olacak. İstedikleri liseyi kazanabilecek her yıl 30 çocuğumuz olacak. Bu projenin devamı olarak bir yıl sonra lise bazında da devam edeceğinden 3-5 yıl sonra her yıl istediği üniversiteyi kazanacak 30 öğrencimiz olacak. Malumdur ki şu anda ilçemizde istediği liseyi ve üniversiteyi kazanan sadece istisna öğrenciler vardır. (3-5 yıl sonrasının planının şimdi yapılıp 5 sene beklemeye zamanımız olmaz diyenler çıkacaktır. Ama onlar 30-40 sene önce de aynı kanaatteydiler)
Bu çalışma zamanla ilçemizde, ilimizde ve ülkemizde gündem olacaktır. Dolayısıyla bu guruba çocuğunu verebilmek için çevre ilçelerden ve il merkezinden aşırı talep gelecek ve göç alan bir mekân olunacaktır. Çocuğunu okutmak için Kalkandere’den gidenler, çocuğunu okutmak için Kalkandere’ye döneceklerdir. (Tabii şartları projeye kabul edilebilecek nitelikte ise)

Not: Burada yıllardır hayalini kurduğum ve rüyalarıma giren çalışmanın sadece ana hatları verilmiştir. Vurgulanmamış ayrıntıları ve diğer konuları istişare etmek isteyen Kalkandere’de yaşamayan ilgililerle önce e-mail ile kendilerini tanıştırmak şartıyla MSN ortamında fikir alışverişinde bulunulacaktır. m.marap@hotmail.com

DEVRİM:
Hocam iyi geceler. Diyorum sırayla şu kurumların görevlerini bir yazıversen.
M.MARAP:
İyi geceler Devrim. Ben kısaca özetleyeyim sana.
TBMM’NİN GÖREVİ: Anayasanın 87. maddesine göre; Anayasa yapmak. Kanun koymak, değiştirmek ve kaldırmaktır.
ANAYASA MAHKEMESİNİN GÖREVLERİ: TBMM’nin hazırladığı kanunların anayasaya uygunluğunu denetler ve uygun bulmadığı durumlarda çıkarılan kanunları iptal eder. Ancak anayasa değişikliklerini içeren TBMM kararlarını inceleyip onaylayıp veya reddedemez. Anayasa değişikliklerini sadece usul yönünden inceler.
DANIŞTAY’IN GÖREVİ: Danıştay kanununun 23. maddesine göre; idari ve vergi mahkemelerinin verdiği kararları inceler ve “onar veya reddeder.” Başbakanlık veya bakanlar kurulunun kanun teklifini inceler ve görüşünü bildirir. Cumhurbaşkanı veya başbakanın gönderdiği işlerle ilgili görüşlerini bildirir. TC kanunlarını verdiği görevleri yerine getirir.
YARGITAYIN GÖREVLERİ: Yargıtay kanununun 13. maddesine göre; Adliye mahkemelerinin verdiği kararları inceler onar veya reddeder. Kanunlarda gösterilen diğer davalara ilk ve son derece mahkemesi olarak bakar. Kanunların verdiği diğer işleri yapar.
DEVRİM:
E hocam bu duruma göre bir ihtilaflı durum göremiyorum ben. Kanunları meclis yapıyorsa ve bu kanunları kimin nasıl değerlendireceği açıkça belliyse, bu büyük adamlar birbirlerine niye meydan okurlar. Bu kurumların tamamının görevlerini TBMM belirliyorsa o zaman neyi paylaşamıyorlar ki?
M.MARAP:
Demiştim Devrim yorum yapmayacağım.
DEVRİM:
Tamam, hocam yorum yapma. Ama bir şey söyleyeceğim izninle. Bu anlattıkların kanun veya anayasa maddeleri ise bunu o büyük adamlar benim okuyup anlayabildiğim kadar anlayabilirler. Bu durumda da komik duruma düşmemek için böyle meydanlarda bağırmazlar. Bunların bağırmalarının mutlaka bir dayanağı olmalı değil mi? Yoksa bilmediğimiz veya senin de söylemediğin bir şeyler mi var? Hani demez miydin sınıfta yüksek sesinle; “ Çocuklar, Atatürk öğretmenlere seslenirken ‘Cumhuriyet sizden fikri hür, irfanı hür, vicdanı hür nesiller ister’ diyerek demokrasiyi tanımlamaktadır.” diye. O zaman bizden saklananlar mı var? Hür olmama durumu hissediyorum ben.
M.MARAP:
İyi geceler Devrim!
DEVRİM:
İyi geceler hocam ama kafamı tamamen karıştırdın. Hani hatırlar mısın takvim çeşitlerini anlatıyordun bize bir gün. “Miladi takvimin başlangıcı Hz. İsa’nın doğumuyla başlar. Hicri takvim ise Hz. Muhammet’in Mekke’den Medine’ye göç ettiği zamanla başlar.” demiştin.
M.MARAP:
Evet hatırlıyorum.
DEVRİM:
Hani uzun uzun haçlı seferlerini de yeni anlatmıştın. “Hıristiyanların bu seferleri bitmedi ve de bitmeyecek. Hazırlıksız yakalanmayın.” demiştin. Ben de size “- hocam o zaman niye onların takvimini kullanıyoruz” demiştim. Beni ikna etmek için bayağı ter dökmüştün.
M.MARAP:
Seni takdir ediyorum Devrim. Görüşürüz.
DEVRİM:
Takdir bizden hocam hürmetlerimle. Görüşürüz.

Yeni şeyler öğrendiğim zaman Devrim’e de sizlere de ışık tutmaya çalışacağım! Önceki yazılarımda demiştim ya benim için güzel olan şeyler birilerininkinden farklı diye. İdare ediverirseniz memnuniyet duyarız. Eleştirilerinizi aşağıya not ederseniz daha da mutlu oluruz.
28 Ocak 2008

* Tanrım beni yavaşlat! Aklımı sakinleştirerek kalbimi dinlendir.
* Zamanın sonsuzluğunu göstererek bu telaşlı hızımı dengele.
* Günün karmaşası içinde bana sonsuza kadar yaşayacak tepelerin sükûnetini ver.
* Sinirlerim ve kaslarımdaki gerginliği hafızamda yaşayan akarsuların melodisiyle yıka götür.
* Uykunun o büyüleyici ve iyileştirici gücünü duymamda bana yardımcı ol.
* Anlık tatiller yaşayabilme sanatını öğret; bir çiçeğe bakmak için yavaşlamayı, güzel bir hayvanı okşamak için durmayı, güzel bir kitaptan birkaç satır okumayı, hülyalara dalabilmeyi ve bu sayede ruhumu arındırmayı bana öğret.
* Her gün bana kaplumbağa ile tavşanın masalını hatırlat. Hatırlat ki,yarışı her zaman hızlı koşanın bitirmediğini, hayatta hızı artırmaktan çok daha önemli şeylerin olduğunu öğrenebileyim.
* Heybetli meşe ağacının dallarından yukarıya bakmamı sağla. Bakıp göreyim ki, meşe ağacının büyük ve güçlü olması yavaş ve iyi büyümesine bağlıdır.
* Beni yavaşlat ve köklerimi yaşam toprağının kalıcı değerlerine doğru göndermeme yardım et. Yardım et ki; kaderimin yıldızlarına doğru ve daha sağlıklı olarak yükseleyim.
* HEPSİNDEN ÖNEMLİSİ;
* Bana değiştirebileceğim şeyleri değiştirmek için CESARET ver.
* Değiştiremeyeceğim şeyleri kabullenmek için SABIR ver.
* Her ikisinin arasındaki farkı anlayabilmek için de ne olur bana AKIL ver.

Ruh eğitimin ne olduğu ve ne kadar önemli olduğu konusunda hemfikiriz artık değil mi? Başka söze hacet var mı?

Bir ilk mektep sınıfı varmış. Çok eskilerden. Öğretmen ders anlatıyor. Heyecanla ders dinleyen öğrenciler vardır sınıfta. Ancak 2 öğrenci aralarında sohbet etmekte. Diğer öğrenciler rahatsız olmakta. Öğretmen rahatsız olmakta. Sonunda öğretmen dersi kesip duruma müdahale ediyor ve susmalarını sağlamaya çalışıyor. Öğrenciler susuyor, ama az sonra tekrar muhabbet başlıyor. Bu iş dersler boyunca tekrarlanıyor. Dersin tadı öğretmen için de diğer öğrenciler için de kaçmıştır. Bu iki öğrenciyi öğretmen bir türlü derse intibak ettiremiyor. Ders bitiyor ve durum okul idaresiyle ve rehberlik servisiyle görüşülüyor. İki hafta geçiyor ve sonuç alınamıyor. İki öğrenci davranışından vaz geçmiyor. Sınıftaki diğer öğrenciler de öğretmen de idare de durumdan hoşnut değil. Öğretmen derdini çocukların ailesine döküyor. Destek alamıyor. Bu iki çocuk zamanla eylemlerini sınıfın dışında da tekrar ediyor. Yıllar geçiyor ve bunlarla kimse baş edemiyor. İki çocuk gün geliyor ilk mektebi bitiriyor. Lise okuyamıyorlar. Artık sokakta sorun olmaya başlıyorlar. İşçi eyleminin yapılacağını haber alıp eylem alanına gidiyorlar. Birkaç cüzdan, üç beş taciz, bazı yaralamalara karışma… Derken, belinde tabanca, bir elinde jop, diğer eliyle biber gazı taarruzu yapan amcalarına yakalanıyorlar. “devletin otoritesini zaafa uğratmaktan, halkı kışkırtmaktan, hırsızlıktan” hâkim amcalarının karşılarına çıkıveriyorlar. Bilmem hangi kanunun hangi fıkrasına istinaden her ikisi de 12’şer ay hapis cezasıyla cezalandırılıyor. Cezasını çekip çıkıyorlar. Artık kendilerini kabadayı ilan ediyorlar. Bir iki mazlumu tokatlayarak bu durumu pekiştiriyorlar. Ardından mazlumdan biraz zorlayarak harçlık alıyorlar. Derken… Buyurun size iki adet BABA..
Artık herkesin iki elleri arasında başları var ve kara kara düşünmektedir.
Muallim: “Bu çocukların düzelmesi için çok mücadele verdim. Küçük suçlarının küçük cezasını okulda veya evlerinde çekselerdi büyük suç işlemeye cesaret edemezlerdi. Kuralları kavrardı. Babalarına anlattığımda beni dinleselerdi ve çocuklarının mazlumlara vurduğu iki tokatın benzerini çocuğa vursaydı sonuç bu olmazdı. Babaya anlattım dinlemedi. ‘Ben çocuğuma güveniyorum’ dedi. 10 yaşında iken saçının teline dokundurtmadığın çocuğu 18 yaşında iken polis zoruyla hapse niye attın a devletim? Benim kızmama izin vermedin ama mazlum vatandaşını ondan koruyamadın sevindin mi? A baba şimdi ne iş edersin acaba?” dedi.
Kasabanın Hatibi: “Kurallara uymayan çocuk 7 yaşından itibaren kalçasına hafif vurularak cezalandırılır. Korkutulur. Kurallı yaşaması öğretilir. İnsanlar bu dünyada her yaşta ödüllendirilir. Her yaşta da cezalandırılır. Ceza kırmak-dökmek değildir. Nesli hayata ve ortak hayatın kurallarına hazırlamaktır. Hem ödül olmasaydı Allah cenneti yaratmazdı. Onun için ödüller kat kat fazla verilir. Mesela orucun ödülünün miktarı Allah tarafından açıklanmamıştır. ‘Onun ödülünü ben veririm’ denmiştir. Her suçun karşılığı ceza da verilmelidir. Hem ceza olmasaydı Allah cehennemi yaratmazdı ya. Yüce kitabımızda 5 defa ödülden (cennetten) bahsedilmişse, bir defa da cezadan (cehennemden) bahsetmiştir. Ey ahali unutmayalım ki; cezası kesilmemiş her suç daha büyük suçların habercisidir.”dedi.
Baş Muallim: “Ben yasaları uygulamakla ve uygulatmakla görevliyim. Kimsenin kişisel düşünceleri benim ölçüm olamaz. Kitapta ne yazarsa benim işim o.” dedi.
Ahali şaşkın şaşkın durumu izliyor. Sertoğulları sülâlesinden Abuzer SERTERKEK arkadaşlarına dert yanıyor: “Ula köy karşımda saygılı durur, bizim uşak beni takmayi. Darlaniyirım sonunda vurup uzatacağım oni.”
Masal burada bitti..Duydunuz mu zilin sesini? DANK!
Dr. Brande der ki: “İyi davranışlar ödüllendirilmediği zaman tekrarlanmaz. Dolayısıyla da iyilik zamanla yok olur gider. Kötü davranışlar cezalandırılmadığı zaman ise; büyük suçlara davetiye çıkarılmış demektir. Dünya tarihi şahittir ki; böyle memleketlerin sermayesini başka milletler yemiştir ve yemektedir.”
Ve derin bir sessuzluk…

GİDERLER

Bazen gözsüz görürsün; rüyada.
Gördüğünü desen, rüyadır derler.
Ne cevherler vardır fani dünyada.
Gözsüz görmeyenler, bakıp giderler.

Kimi taşa bakar, taşları görür.
Kimi de taştaki atoma bakar.
Kimisi atomda ateşi görür.
Yiğitler, ateşi yakıp giderler.

Çiçekteki balı arılar görür.
“Arıdan akıllılar!” balına bakar.
Örümceğe ağını kimler ördürür.
Sefiller, teline bakıp giderler.

İnsan yaşadıkça çok ömür ister.
Var mıdır ölmeyen, tut bana göster.
Sayılıysa, biter bütün nefesler.
Her canı toprağa atıp giderler.

Eylül 2004- ovit