» EĞİTİMCİ BÜYÜKLERİ BÜYÜTÜR

Eğitimci, milletine abide insanlar yetiştirmeye ayarlı insanlardır. Enerjisini tüketerek sönerken karşısında büyüyen büyüklerin hayaliyle kendinden geçen heyecana ayarlıdır. Efsane gelecek nesilleri seyrederek mutlu olmaktan başka beklentisi de yoktur O’nun.
Siyaset ve iktisat ise çoğu zaman başkasını yemeye ayarlanmış mesleklerdir. Rakip istemeyen ve hele hele de güçlü rakip göremeyen işlerdir bu işler. Başarılı olduklarının ispatı da budur onların zaten. Hayatın bir anında yanında büyüyen insanı küçültmenin yolunu bulmak zorundadır siyasetçi ve de iktisatçı. Aksi takdirde büyüyen siyasetçiyi alkışlayan siyasetçiler evlerinin yolunu tutmak zorunda kalır. Büyüyen rakibinden daha büyük olamayan iktisatçı da iflasın eşiğindedir.
Mağlup eğitimciler, kendinden üstün nesiller yetiştiremeyenlerdir. Mağlup siyasetçi, kendinden güçlü insanlara fırsat tanıyanlardır. Mağlup iktisatçı da, rakibinden küçük kalanlardır.
Gelişmiş ülkelerde siyasetçi ve iktisatçılar varlıklarının sebebi saydıkları eğitimcileri hep beslemişlerdir. Çünkü kendilerine eğitimciyi rakip görmemektedirler. Lakin, yetiştirecekleri nesilleri kendilerine ayarlı kılabilmek için de öğretmenleri mutlu etmemin her yolunu da denemektedirler.
Geri kalmış memleketlerde ise durum tam tersidir. Siyasetçi ve iktisatçılar eğitimcileri yönlendirme hevesindedirler. Bunu da açık açık ilan etmekte sakınca görmezler. “Siyasi güç bende ise herkes benim emrimdedir” mantığı hâkimdir. “Para bende ise, ben ne dersem o olur” felsefesi etkindir.
Böyle milletlerin ayakta kalmadığının örnek devletleri dünyada bol miktarda vardır. Oysa herkes bilir ki; eğitimci kimsenin rakibi değildir. Aksine herkesin sermayesinin kaynağıdır eğiten. Öyleyse herkes kendini mutlu ve huzurlu yapabilmesi için öncelikle eğiteni mutlu etmelidir. Bu eğitene bir ödül değil kendi hesabına çalışmaktır aslında.
Eğiten, devlet yönetiminde etkin olmadığı sanılır. Aslında her yönetici bir eğitimcinin soluklarıyla büyümüştür. Bu eğitimci mutsuz ise o yönetici hata yapmaya ayarlanmış demektir.
Her iktisatçı bir eğitimcinin yanında soluklanmıştır. Ancak bu eğitimci moralsiz ise, o iktisatçı da acımasız olacaktır. Acımasız iktisatçı da herkesin emeğiyle büyüdükçe büyüyecek sonrada herkese emretme aşkıyla yanıp tutuşacaktır. Akıbetinde de milletini yerle bir edecektir. Nice büyük devletler böylece yok olup gitmiştir. Gidiş sebeplerini de hep düşmandan bilmişlerdir. Oysa başarısız ve mutsuz bir eğitimciden daha büyük düşmanla dünya tanışmamıştır.
Aşk abidesi eğitimcilere sahip olan milletler büyüyecek, diğerleri ölecektir. Aşığa emredilmez. Milletini abat etmeye aşık eğitimcilerin önünde hürmetle eğilerek büyümek gerek. Onlara emrederek küçülmekten evladır.


Okunma Sayısı : 247