Eylül 27th, 2007 Saat 12:12 pm
Site üyelerimizin önceden dile getirdiği , tüm kalkanderelilerin olmasını istediği ve dört gözle beklediği Kalkandere Dostluk Şöleni’nin 4. sü 25 Ağustos Pazar günü ve gecesi yapıldı.
3 defa yapılan dostluk şöleninin 4.sü dört gözle bekleniyordu.Yetkililerde bunun farkına varıp eldeki imkanları değerlendirdiler ve harika bir etkinlikle festival tam bir şölen havasında geçti.Gerçi öncekilere nazaran sadece tek günle kısıtlı olsada yine güzel insanlarımızın bir araya gelip kaynaşmasında vesile oldu.Festival yapılmadan 1 hafta önce el broşürleri dağıtıldı.Günlük festival programı , sponsorlar vs yer alıyordu o buroşürde.Bu sayede dilden dile herkesin kulaklarına 25 ‘ i Cumartesi Şenlik var cümlesi gitti ve ister istemez akıllarda yer etti.Şenlikten 1-2 gün önce festival alanı ve sokaklar itfaye arabasıyla temizlendi.Bu temizliğe şahit oldum hatta kıyısından ıslandım bile diyebilirim.Eskiden futbol sahasında yapılan şenlik bu sefer Kalkandere’nin girişindeki Şaban Cengiz Gün Hastanesinin ve Kalkandere Lisesi’nin yan tarafında bulunan eski pazar yerinde yapıldı.Meydanın sağ tarafındaki büyük duvar sıvandı ve temizlendi.Bunu kötü görüntüden kurtulmak için yaptıklarını biliyorduk.Şenlik gecesi o duvarı lazer ışık gösterisiyle şenlendirilmesi duvara ayrı bir hava kattı.Böyle bir düşünce güzel olmuş.Sahada yapılmamasının sebebi ise sahanın tamamen yenilenip topraktan çim saha haline dönüştürülmesi oldu.Ve şenlik vakti geldi çattı aynı gün 25 ve 26 Ağustos tarihlerinin Dünya Rizeliler Günü ilan edilmesiyle Rize merkezdede eğlence olacaktı.Biz gençler olarak uzun zaman ara verilen Kalkandere Dostluk Şöleni’nin bizi eğlendiremiyeceği gibi düşünceler hep vardı içimizde acaba Rize’ye mi gitsek ? sorusu hep bir köşede duruyordu.Ama dedik yinede öncelik Kalkanderemizin ve kararımızı güç de olsa verdik.Festival günü sabah erken saatlerden festival alanı dolmaya başlamıştı.Akın akın insanlar geliyordu.Akşam saat 20,00 dan sonra sanatçıların çıkmasıyla birlikte şölene tam anlamıyla başlanmış oldu.Hiç tahmin etmediğimiz bir kalabalıkla karşı karşıyaydık herkes şaşkın gözlerle etrafına bakıyordu. Davut Güloğlu, Küçük Onur, Yusuf Saral ve diğer yöresel sanatçıların sahnede yer almasıyla şenlik harika bir şekilde devam etti.Bu kadar insanı bir araya toplayabilmek kısa sürelide olsa sıkıntılarını unutturup eğlenmelerini sağlamak gerçekten güzel bir olay.Sadece Kalkandere’de olanlar mı eğlendi ? Hayır.! Çay Tv de Kalkandere Dostluk Şölenini canlı yayınla tüm dünyaya ulaştırdı.Ve bu sayede herkes gerek Kalkandere’de olanlar gerekse evlerinde televizyon başındakiler için güzel bir gece geçti.Festival alanındakiler bağırmaları [ bilinen adıyla kuyis :) ] ederek.Televizyon başındakilerde alt yazılarla sevdiklerine selam yollayarak tüm şenliğe katıldılar ve tek yürek oldu bir anda herkes.Bayılıncaya kadar horonlar tepildi.Tek kelimeyle güzel bir gece oldu.Unutmadan Zeki Yılmaz’ın da sahneye çıkıp Ağlama Anneciğim bestesini söylemesi es geçilecek bişey değil.Medeni cesaretinden dolayı tebrik ederiz.Son olarak Davut Güloğlu’nun sahneye çıkmasıyla ve programını bitirmesinden sonra atılan havai fişeklerle kapanış yapıldı.Dağılan insanların yüzlerine baktığımızda hepside tebessüm vardı.Tabi yorgunluk da görülmüyor değildi.4. Dostluk Şöleni adına yakışır bir biçimde bu şekilde gerçekleşti.Bende aklımda kaldığı kadarıyla sizlere özetlemeye çalıştım.Şenlikte emeği geçen herkese tekrar teşekkür ederiz.Seneye hep beraber tekrar buluşmak dileğiyle.
Taner ERDEM
